...
her gün bir parça daha alışıyorum yalnızlığıma
ürperiyorum bir ara arkamdaki ayak sesinden.
ve bu yüzden mi bilmem
durup bir süre çevreme bakar gibi yapıyorum.
sürüyle kuş havalanıyor defnelerin içinden
sürüyle, evet, hatırlıyorum birden
nicedir unutmuşum saymayı bile günleri
dağılıp gitmişler her biri bir yana
kuşlar gibi, onlar da.
benimse ne gidecegim bir yer,
ne de özlediğim bir şey var.
öyleyse neden yazıyorum bu sözleri ona?
bu biraz sevdaya benzeyen, biraz da sevdasızlığa
böyle gelişigüzel, böyle kırık dökük
sanki hiç kimselerin kullanmadığı bir gün kalmış bana.
...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder